Mijn foto
34 x WERELDKAMPIOEN Liefhebber van het kweken van kleurkanaries (ook zebravinken en gouldamadines) en het creëren en ontwikkelen van nieuwe kleuren. Ieder jaar opnieuw iets nieuws, mooier, anders! The FINEST CREATIONS noemde eens een Engelsman mijn vogels. In het Italiaans: I CREATURA PIU ATTRAENTA en dat klinkt nog mooier. Contact: constant@vansanten.it

dinsdag 8 maart 2016

Brasil, jaarlijks een van de grootste vogelshows ter wereld

Als Europeanen, c.q. Nederlandse kanarie liefhebbers, denken we bij 'grote vogelshows' direct aan Apeldoorn 2016 of te wel VOGEL 2016 (13.000 wedstrijdvogels), de Wereldkampioenschappen (ongeveer 20.000 vogels), de VvNK COM show te Leuven (7.500 vogels) of de Internationale van Reggio Emilia in Italië die meer om zijn markt bekend is.
In Zuid-Amerika is er echter een Show die jaarlijks gesplitst wordt omdat men anders het kampioenschap niet in één hal kan onderbrengen. 
De eerste etappe vindt plaats voor de exoten, grasparkieten, agapornissen en andere parkietachtigen en overige soorten. Deze eerste etappe vindt dit jaar plaats van 16 tot 14 april 2016 waarvan 21 tot 24 april voor het publiek is geopend.
Het meest bekende deel van de Show, de tweede etappe, vindt plaats van 7 tpt 17 juli 2016 ( 14 t/m 17 open voor publiek ) met uitsluitend kanaries, zang, kleur en postuur. Wel 20.000 showvogels zijn dan ondergebracht in het Centro de Eventos Luiz F.F. Beraldi te ITATIBA/SP.

Daar waar vroeger iedere liefhebber op de wereld naar Europa trok, Nederland, België of Italië moest bezoeken, is nu een steeds grotere interesse naar de vogels van het Braziliaans Kampioenschap. Nieuwe mutaties, verscheidenheid en hier en daar kwaliteit spelen daarbij een rol. De vogels worden niet zo op en top gebracht zoals bijvoorbeeld in België, maar dat vinden we op minder plaatsen. De hal heeft zijn naam te danken aan de initiator voor de bouw van deze hal -speciaal voor vogelevenementen- Luiz Beraldi, president van de Braziliaanse Vogelbond en van COM Zuidelijk halfrond. Hij overleed op 16 november 2015 wegens hartfalen. Ruim 25 jaar geleden was hij met collega’s al regelmatig te vinden op de Europese wegen, om in vele landen de beste vogels te kopen. De prijs was altijd naar de waar. De vogels werden via Lode Thielens uit België naar Brazilië gevlogen.  Daar aangekomen werden zij direct voor de kweek ingezet om te voorkomen dat de vogels een tweede rui zouden hebben zonder gekweekt te hebben. Dat lukte met vogels uit maart of april en mogelijk zelfs uit mei of juni. Niet dat men direct nageslacht had maar ook was de afhankelijkheid van deze gekochte goede vogels minder.

Vooral in Italië werd voorrang gegeven aan de verkoop van de vogels aan Brazilië. Iets waar men later de prijs voor heeft moeten betalen omdat men snel in Brazilië betere vogels had dan in Italië. Vanzelfsprekend gingen daarna nog wel de kampioenen over. Prijs speelde veelal geen rol. Beraldi heeft zeker in Brazilië een leidende rol in de ontwikkeling van de kleurkanarie liefhebberij gespeeld.
Ook in de VS bijvoorbeeld is de kwaliteit van bijvoorbeeld Rood vetstof vogels extreem hoog omdat vele jaren aaneen de beste vogels elders op de wereld werden gekocht. Iets waar je met verstand snel de vruchten van plukt.

Alle informatie kunt u vinden op de site van de Braziliaanse Vogelbond FOB. http://www.fob.org.br

Geen deelnemer maar bezoeker

Na de show in Reggio was ik er even tussenuit. Ik kreeg een nieuwe knie, waardoor het tentoonstellingsseizoen stopte met deelname aan de competitie. Wel heb ik nog enkele mooie shows bezocht.

Regio show in Montichiari



Italiaanse Kampioenschappen in Pesaro



Wereldkampioenschappen in Porto



zaterdag 21 november 2015

Deelname show Reggio nell' Emilia 20-22 november 2015

Results International Show in Reggio nell'Emilia:

Gold: Isabel Opal White
Silver: Brown Red Mosaic + Brown White
Bronze: Brown Yellow
Present for Sale: Padiglione F tavolo 727




Deelname show VvNK Leuven - 7-8 november 2015

Enorm tevreden met 14 gouden medailles,
KLIK HIER voor de uitslagen
Alle prijswinnaars: Proficiat


Een nieuw onderkomen

Sinds de laatste week van september wonen we in Italie. Niet alleen een verzameling van zooi en goederen moesten worden uitgezocht en verhuisd. ook de vogels gingen mee. Voor de vogels is hier minder plek dus veel konden niet mee, jammer. Alle anderen werden met goede verzorging in de auto vervoerd naar hun nieuwe verblijf. Daar stonden de nieuwe kooien van Terenziani al klaar: automatisch watersysteem en rollen papier voor het 'afval'.


Het werd hoog tijd om afstand te doen van een stukje nostalgie en hijsvlijt. Dit karretje heeft prima dienst gedaan en wordt nu vervangen.



De verlichting moest wel opnieuw worden ingesteld en ook de ventilatie is verbeterd. Al met al ben ik zeer tevreden, zeker omdat ze allemaal in prima conditie de reis hebben overleefd.

Deelname aan 2 tentoonstellingen: VVnK te Leuven en Reggio nell'Emilia in Italie, en nog wat verkopen... dan zijn we klaar voor het nieuwe kweekseizoen, met Italiaanse ringen.

maandag 27 april 2015

Koningsdag 2015

"Het heeft zijne majesteit de Koning behaagt om u te benoemen tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau". Dat sprak de heer Jan van Zanen, burgemeester van Utrecht, uit tijdens de Lintjesregen 2015.

Een hele verrassing, supertrots, en een geweldige dag, waarin mij deze eer werd toebedeeld voor ruim 25 jaar Internationale inzet voor de vogelliefhebberij.

Very, very proud to be honoured by the King with "Knight of the order of Orange-Nassau".
Present were my family, Sjaak de Jong- VvNK, Bernardino Yeves Valero -adjunct-president COM, Rein Grefhorst-ANBvV, Sjoerd Munniksma-NBvV/Com Netherlands, my friends.
Thank you all.



 
 

vlnr: Jan van Zanen, burgemeester van Utrecht, Bernardino Yeves Valero, President-adjunct COM, Constant van Santen, Ridder in de Orde van Oranje-Nassau

dinsdag 31 maart 2015

Kolibrie


Van alle vogels die wij kennen, spreekt de kolibrie op vele manieren ons zeer aan en roept veel verbeelding bij ons op. Haar grootte en gewicht, het ritme van de vleugels, het stil “staan” bij het voeden uit de bloemen, noem maar op. Nesten zien wij nauwelijks, laat staan het voeren van de jongen. Het is maar goed dat deze vogels niet of nauwelijks als kooivogels gehouden worden. Ondanks dat, is er in Zuid Frankrijk een kweker die er geen moeite mee heeft de kolibrie in gevangenschap groot te brengen. Ik kijk liever naar een filmpje uit de natuur. Hierbij een link.
Alexis Coram is een bekend natuurfotograaf en heft vele foto's en films van o.a. kolibries gemaakt.

 

bron  https://instagram.com/alexiscoram/
 

maandag 23 maart 2015

Twa Twa


Mijn echtgenote kreeg tijdens de COM Wereldkampioenschappen 2015 de vraag voorgelegd, waarom de TWA TWA niet op de Wereldkampioenschappen aanwezig waren. Zij heeft wat info op internet opgezocht en kwam een verslag van iemand over de Twa Twa in Suriname tegen. Graag plaats ik er enkele links bij (onder) naar de zang van de vogels en een site met allerlei informatie over deze fantastische zangvogels, hoe ze er uit zien, de kweek enzovoorts.
 

De Surinamer en zijn Twa Twa

Je ziet ze overal, mannen met zangvogels in kooitjes. Ze hangen voor het huis, aan de weg, worden meegenomen in de auto of op de fiets, hangen aan de gevel van de pub en de mannen lopen er gewoon mee op straat. Het houden van zangvogels is een echte mannenhobby. Zoals wij met een hond lopen, zo lopen zij met een vogelkooitje en zangvogel over straat. Het is tevens een status symbool, een soort Rolex. Aan de auto’s kun je goed zien dat dit vooral en sport is voor rijke Surinamers.

Er zijn 3 soorten zangvogels (in volgorde van wat ze kosten):
  • Twa Twa’s, zijn zeldzaam, de duurste en van de 3 erg gewild. Ze kunnen net zo duur zijn als een nieuwe auto
  • Picolets, kosten 80 euro, getraind 2000 euro waard
  • Rowti’s
Op zondagmorgen worden er op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo zangwedstrijden gehouden. Je moet er wel vroeg bij zijn, want het begint bij zonsopgang (dan beginnen de vogeltjes te zingen) en het is om 9 uur alweer afgelopen.

 
 

Deze mannensport wilden we natuurlijk een keer van dichtbij meemaken, dus om 6 uur uit de veren en 7 uur in de auto. Het is ongeveer een uurtje rijden naar Paramaribo, dus we waren op tijd. Er werden helaas geen wedstrijden gehouden. Ze hielden een kleine ‘adempauze’ en er werd alleen maar getraind met de vogeltjes. Daarnaast was het een beetje somber & druilerig weer en dan willen de vogeltjes niet zingen, ze willen badderen!

De wedstrijden beginnen weer in Februari (dat gaan wij niet meer redden…. helaas) en ze houden 4 wedstrijden per jaar. Elke wedstrijd duurt 5 weken en per categorie heb je ongeveer 20 deelnemers. Het hele trainings gebeuren is een prachtig ritueel om te aanschouwen. De Surinaamse mannen komen met auto of fiets aanrijden. In de auto staan alle vogelkooitjes, ze hebben vaak meerdere vogeltjes. Daar zitten ook vrouwtjes tussen, maar die blijven wel in de auto. Ze zijn alleen meegenomen om de mannetjes een beetje boos te maken en aan het zingen te krijgen. Elk mannetje heeft namelijk zijn eigen vrouwtje, zodra er een ander mannetje in de buurt komt, wordt ie boos en gaat hij reageren door te zingen. En dat is nou precies waar het bij de wedstrijden om te doen is.

De vogels zijn een beetje eenkennig en moeten eerst wennen voordat ze aan een stok op het grasveld kunnen worden gehangen. Dat wennen begint met het open zetten van de deur van de auto. Daarna gaat het kooitje met het mannetje uit de auto, hij wordt dan vaak op de auto gezet. Uiteindelijk gaat hij richting grasveld, of is het ‘slagveld’? Eerst aan het veld, daarna wordt hij opgepakt en lopen ze naar een ander mannetje toe om hem te laten reageren en uiteindelijk komt hij dan aan de stok te hangen, waar hij moet gaan zingen.

Tijdens wedstrijden worden er twee vogels van dezelfde categorie op 1 meter tegenover elkaar gehangen aan een stok. De wedstrijd duurt 15 minuten en de vogel die de meeste slagen (zangriedels) maakt wint. Een slag is een riedel moet een duidelijk begin en einde hebben en ze moeten dus niet te lang duren, anders kan maakt hij niet genoeg slagen! De wedstrijden leveren vooral de eer en een mooie beker op. Het echte geld wordt verdient met het gokken er om heen!

De vogels komen voor in de binnenlanden van boven-Suriname en worden daar gevangen. Ze zingen ook van nature, maar dit is niet de juiste zangwijze. Het duurt wel een half tot 3 jaar om een vogel te trainen en op de juiste manier te zingen. Het wordt vergeleken met het zoeken naar een goede voetballer. Niet iedere goede straatvoetballer is een Messi! Een vogel kan tussen de 20 en 30 jaar worden. En de koosnaampjes zijn zo leuk om naar te vragen. De man die ik het vroeg noemde zijn vogels o.a. de Hulk (deze was groot), de Euromast (want de man kwam uit Rotterdam) en Santana (omdat deze heel goed kon zingen. Wat een apart tijdverdrijf.
 
Twa Twa (foto Vereniging Amsterdam)

Blauw Bakka Rowti

Voor zang van de vogels zie:

TWA TWA
https://www.youtube.com/watch?v=_uIW9VGl69E

PICOLET

ROWTI

overige informatie bijvoorbeeld op/via de site van Ing. Suniel Chedie

 

Weer vrij

Dit artikel verscheen in het magazine Maart-2015 van de VvNK
klik op de afbeelding om te vergroten:


dinsdag 3 februari 2015

63e Mondial 2015 Rosmalen

Zeer verheugd ben ik met 16 medailles, verkregen op de 63e Wereldkampioenschappen te Rosmalen, januari 2015.
6 wereldtitels, 3x zilver, 7x brons, 4e beste kweker van Nederland (nrs 1-3 zijn kwekers andere soorten); totaal nu 34 wereldtitels; een specificatie vindt u in de rechterkolom.


foto P. Onderdelinden



Een geweldige ervaring, een geweldige organisatie, geweldige vrijwilligers. Overal mensen met een lach en vriendelijk woord, ondanks de lange dagen en toenemende vermoeidheid. Mensen die met liefde en passie verder keken dan hun opdracht. Zover, dat zelfs de gezondheid van enkelen bewaakt moest worden.












De keurmeesters die hun beoordeling omzetten in een keurbrief met vele handtekeningen en stempels als er winnaars werden toegekend. Het toezicht houden namens de COM bij de sectie kromsnavels. Het waren 10 lange, koude dagen vol passie.
Hartelijk dank aan allen die dit mogelijk maakten.

Zie voor diverse videoverslagen klik hier en
de volledige uitslag/ palmares klik hier  


De tentoonstelling was in het Autotron, ik moet erkennen dat ik tevoren angst had voor de hoeveelheid bezoekers in deze hal. Dat er vijfduizend vogels minder waren vanwege alle vogelgriep zaken, was een voordeel in de beschikbare ruimte in de hal. De hal heeft voor een vogelshow een buitengewoon aangename indeling met de verschillende ruimtes en verdiepingen. Hulde voor de veelheid aan zitjes en eet- of drinkgelegenheden. Dat verbeterde de sfeer nog eens extra en de Nederlands-Belgische frituur ontbrak evenmin in het tussenstuk van de grote hal naar de verkoop.

De verkoop was voor Nederlandse begrippen uniek. Er waren niet alleen vele buitenlandse kwekers en handelaren aanwezig, maar helaas ook hun gebruiken. Veel te veel vogels in veel te kleine kooien en dan ook nog eens kooien welke niet aan de huidige normen en eisen van dierenwelzijn beantwoordde.
Vandaag de dag willen wij ruimere transport kooien met stokken en goede drink- en eetvoorziening. Daar ontbrak het aan en daar had de organisatie echt op mogen treden.
 
foto B. Yeves
Al met al werd Mondial 2015 te Rosmalen een feestje voor de gehele Nederlandse liefhebberij. Iets waar wij zeker graag wederom naar uitzien. Een goede uitdaging voor de NBvV die als grootste vogel organisatie ter wereld haar laatste wereldshow in 1993 te Breda organiseerde, al weer 22 jaar geleden. Indien de NBvV zich voor 1 juli kandidaat stelt zal men mogelijk in 2020 of 2021 een show toebedeeld krijgen. Dat is dan bijna 30 jaar na dato. Met recht mogen wij dan eerder niet van een uitdaging, maar van een verplichting spreken naar de ongeveer 35.000 leden.

 

Drie jaar COM


 
Drie jaar heb ik als bestuurslid van de COM getracht respect en samenwerking te verbeteren, zonder macht van bovenaf, gelijkheid, zodat er meer mogelijk zou zijn om (vooral de kleine) landen bij te staan in de ontwikkeling van de vogelliefhebberij.

Soms was het ‘oorlog’ en frustraties, meestal had ik plezier en voldoening; een periode waar ik de meelopers van mijn vrienden heb kunnen scheiden, volwassen mannen die na de uitslag van mijn herverkiezing (tijdens het congres op de WK 2015) met tranen in de ogen stonden en zich verslagen voelden. Dat deed me zeer. Voor hen en de liefhebbers in hun land. Ik hoop van harte dat zij in de toekomst zullen krijgen wat ik met een ieder voor heb, samenwerken op gelijk niveau. Ik heb mijn best gedaan maar mijn werk was niet klaar; de landen hebben gekozen en we zullen niet moeten afwachten wat er gaat gebeuren. We leven in een democratie dus laat uw stem horen, blijft u inzetten voor uw liefhebberij, uw vereniging, uw bond, uw land, uw medeliefhebbers van over de gehele wereld.

Voor velen is de strijd nog niet gestreden.

ProtestTurkijë

Januari 2015 Protest Turkije  *English version see below

De hectiek van december 2014 zette zich in januari 2015 voort. Het is algemeen bekend dat ik zeer laagdrempelig bereikbaar ben en vanuit het binnen- en buitenland deed men een beroep op mij. Ook de organisatie van de Wereldkampioenschappen.

Als je echter zelf werk te doen hebt én kweker én tentoonsteller bent (en dan heb ik het nog niet over een privéleven), kan dat problemen opleveren. Dat deed het dus ook. De hoeveelheid telefoontjes en mails is niet te tellen, steeds moest er wat geregeld, opgelost of gecoördineerd worden. Een middag had ik afgeblokt om mijn vogels voor de WK te kuisen. Ik had op die middag de tweede vogel (van de honderd) in mijn hand toen de telefoon ging. De Turkse delegatie met vogels stond op Schiphol en mochten er niet in. “Er staat een mijnheer met bijna 500 vogels aan de grens. Met papieren die alleen voor kanaries zijn maar er zitten vele andere soorten in het transport waarvan de papieren niet juist zijn”.

Vanaf dat moment ging ik van de ene telefoon naar de andere, zond mails, sprak met de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (VWA)- medewerker op Schiphol, had contact met het Ministerie van Economische Zaken en Landbouw, steeds weer terug koppelend met de organisatie in Rosmalen en de Turkse delegatie op Schiphol.

Hoe kon dit zo misgaan? Alles hadden wij tevoren goed besproken met de autoriteiten in Nederland, met de COM en met de Turkse bestuurders, juist om dit te voorkomen. “Kom niet met het vliegtuig; alleen als je 93 mensen in het vliegtuig hebt die ieder vijf vogels meenemen. Kom niet vanuit Istanbul. Ga liever met een auto. Zorg dat je de juiste papieren bij je hebt. Probeer de problemen van Turkije van de afgelopen vijf jaar te voorkomen.
NU heerst er in Europa vogelgriep en men zal niet clement zijn.” Enzovoorts enzovoorts.

Om clementie hoefde ik niet te vragen, regels zijn regels. Men kon na vier uur onderhandelen weer vertrekken met een grote boete op zak. Tja als je dan in Turkije terug komt en je moet de liefhebbers uitleggen wat er gebeurd is, dan is het wel heel simpel om te zeggen, dat je een stugge dierenarts aan de grens hebt gehad en dat Constant van Santen NIETS heeft gedaan om de Turkse vogels binnen te krijgen (met hun protest op sociale media en op de show tot gevolg). En daarom vertel je ook, dat je NIET op Constant op het congres gaat stemmen. Er was op dat congres één land/stem te weinig die voor mij stemde. Nu, dan hebben ze hun zin.

Ik ook, want ik ben nu vrij man en hoef niet meer mijn liefhebberij achter te stellen voor mensen die niet eerlijk zijn en vooral liegen om hun eigen positie te behouden.


January 2015, the Turkish protest  

The hectic of December 2014 continued in January 2015. It is well known that people can contact me low-profile and they did that home and abroad. Such as the Organisation of the Worldshow.

However, with a job and as a breeder and exhibitor (I don’t talk about my family live), it can give a lot of problems, and it did. The amount of telephone calls and e-mails… all the time something needed to be arranged, solved, or coordinated. One afternoon was blocked for controlling my show birds. That afternoon I had the second bird in my hand (out of hundred), when the telephone rang: border-security.

The Turkish delegation arrived at Schiphol-airport and their access was denied. “There is here a gentleman with 500 birds at the border. With papers only for canaries but there are several other species in the transport and the documents are no good”.

From that moment on the phone didn’t stop, e-mails were send, I spoke with the Dutch Authorities (VWA) employee at the Airport, had contact with the Dutch Ministery of Economic Affairs and Agriculture, always connected with the organization in Rosmalen and the Turkish delegation at the Airport.

How this could went so wrong? Everything was well discussed with the Dutch Authorities, with the COM and the Turkish delegation, just to prevent this issue. “Don’t come alone if you travel by plane, but 93 persons can bring 5 birds each (European law). Don’t take the plane from Istanbul, or travel by car. Be sure that you have the correct documents with you. Try to prevent the problems of Turkey by the last 5 years. At this moment the bird influenza is active in Europe”, etcetera etcetera

It was no use to ask for leniency, rules are rules, law is law. After four hours of negotiation they could leave with a hefty fine.  Well, after arriving in Turkey, you must explain this all to the breeders; it’s very easy (low/out of order) to say that you’ve met a stiff vet at the border and that Constant van Santen had done NOTHING to get the Turkish birds into the country (with their protest at the social media and at the show). And for that reason you also speak around that you will NOT vote for Constant van Santen at the Congress. There was one vote/country too short for my re-election. Well, they have got it how the wanted.   

I’m pleased too, because I’m free again and don’t put my hobby into the background for people who are not being fare and above all lie to keep their own position.

 

donderdag 29 januari 2015

Anoniem


BESTE VOGELLIEFHEBBERS

Deze anonieme brief kreeg ik vandaag.
Een anonieme bief van een liefhebber die het moeilijk heeft.

Jammer dat de brief anoniem en niet gefrankeerd was (kosten voor mij, meer dan twee euro). Nu zult u misschien denken in de prullenbak er mee. Maar ik niet. Ik stel iedere opinie van mede-liefhebbers in onze vogelwereld op prijs. Filter deze, als zijnde “wat zal de liefhebber er mee bedoelen”?

Voor een bestuurder is het heel erg belangrijk dat hij of zij weet wat er leeft. Hoe men denkt over wat te doen. Zonder de berichten vanuit andere groepen mensen en alle lagen van de liefhebberij kan je niets beginnen. Iedere bestuurder moet weten wat men, de liefhebberij in haar geheel, wil.

Ik heb het ook niet breed, rijdt in een auto van 12 jaar oud. Moet mijn best doen wat vogeltjes van goede kwaliteit voor een redelijke prijs te verkopen en verdien niets aan de hobby hoeveel uren ik er ook in investeer. Hoeveel prijzen mijn vogels ook winnen.

Natuurlijk begrijp ik dat bezoek, catalogus en parkeren een hele som geld is. Natuurlijk begrijp ik dat de organisatie van een dergelijk evenement alleen maar gedaan kan worden als de kosten hiervan gedekt kunnen worden. Dat het soms veel geld is begrijp ik goed. Dat er liefhebbers zijn die dat pijn doet om het mee te maken, doet mij ook pijn. Maar dat wil niet zeggen dat de prijzen naar beneden moeten, waardoor de organisatie daardoor met een grote schuld achter zou kunnen blijven. Dan zou dat tot gevolg hebben dat een dergelijke fantastische show niet meer georganiseerd kan worden. Dat willen wij niet, want de Wereldkampioenschappen in Rosmalen was een feestje voor de gehele Nederlandse liefhebberij. Voor de bedrijven die ons de spullen leveren, voor onze hobby, voor een ieder.

Er was op de dag na de keuringen iemand van oudere leeftijd wiens hart het begaf. Gelukkig waren er enkele medeliefhebbers die direct ingrepen om deze man te helpen met kunstmatige beademing en reanimatie. Hij heeft het gered. Maar in de twee voorgaande Wereld tentoonstellingen in Nederland van de ANBvV waren er twee mede liefhebbers overleden. Op hogere leeftijd, alles geven voor hun hobby, dagen hard werkend en hun mogelijkheden ver te boven gaand. Zij zouden het niet willen missen, het was hun feestje, hun laatste feestje. Zo sterk is de passie van velen voor onze hobby. Soms moeten wij mensen tegen zichzelf in bescherming nemen.

Nooit hoeven wij echter iemand in bescherming te nemen die zijn mening in Nederland wil vertellen. In ons land mag iedere liefhebber laten weten wat hij of zij goed vindt. Zo ook deze anonieme schrijver. Die had echt niet anoniem hoeven te blijven. Had gerust zijn of haar naam onder de brief mogen plaatsen. Dan hadden wij er zelfs op verder kunnen gaan.

Bestuurders hebben immers terugkoppeling met ieder in onze liefhebberij nodig. Ik ken geen enkele bestuurder in Nederland in geen enkele organisatie dan ook, de NBvV ANBvV NPS BEC en ga zo maar door, die niet blij is met de mening van de liefhebbers. Zij willen u allemaal graag horen. Daarom zou ik graag eens met de afzender van deze brief willen praten. Geen enkel verwijt, maar interesse in haar of zijn mening. Daar kunnen wij wat van leren.

Tot spoedig,
Constant van Santen.

p.s. om reden van ondemocratische redenen ben ik door het gemis van een stem niet herkozen in het COM hoofdbestuur. Ik zal de brief doorgeven aan alle betrokkenen.  Laten wij onze eigen waarden en onze liefhebberij hoog houden.



 
 


maandag 26 januari 2015

Veel weg voor COM: Veel verschillen waar te nemen !


Nog even een terugblik op de laatste periode van 2014 en de verschillen in onze liefhebberij:

Gedurende de laatste maanden van het jaar moest ik veelvuldig weg voor de COM. In een tijd die in de voorbereiding ligt van de meest belangrijke show van het jaar: “De Wereldkampioenschappen”.

Italië
In december naar Cesena voor een privébezoek aan de Italiaanse kampioenschappen. Veelal een mooie show met veel goede vogels met voornamelijk kanaries. De tropen en parkieten delven in het land van de tricolore echt het onderspit. Een land waar men overigens geheel anders naar de vogels kijkt als bij ons in de noordelijke landen van Europa. Het is melanine die de doorslag geeft. Ook de uiterlijke aspecten van de vogels heeft minder aandacht als vorm, postuur, houding en karakter van de vogel.
Kleur
Vreemd, want het zijn goede specialisten en er staan echt drie rubrieken op de keurbrief: melanine, lipochroom en categorie.

Een ietwat mindere heldere bijtint wordt bij een goed melanine al snel voor lief genomen terwijl de categorie (mozaïek patroon, intensiviteit of schimmelverdeling) een standaard 13 punten krijgt uitgedeeld. Daar willen wij echt niet aan. Als bij ons de mozaïekuiting verkeerd is dan krijgt men echt geen 13 en holt men al snel terug van de 13 naar de 11 of zelfs 10 punten. Vogels waarvan de koptekening met de borsttekening en zelfs de schoudertekening verbonden is: gewoon de dertien. Vindt u het vreemd dat op Wereldkampioenschappen het een clash der culturen is?

Bij de melanine is men ook in Italië de draad vaak kwijt bij de beoordeling. Evenals in de noordelijke landen overigens. Ondergrond en tekening van de melanine zijn twee aspecten welke volledig tot uiting moeten komen in de punten van de rubriek melanine. Bijvoorbeeld bij de kanaries in de zwarte reeks kennen wij de lang ononderbroken bestreping welke zo donker en breed mogelijk dient te zijn maar mag niet ineens vloeien. De ondergrond van de Zwarte kanarie moet ook zo geoxideerd mogelijk zijn (is donker) en daarmede ook dus de lipochroom die de vogel bezit. Met het lipochroom bedoelen wij dan het rood, geel of wit. Vogels die de volle Azul factor bij zich hebben, hebben geen phaeo en dientengevolge een lichte grijsachtige ondergrond. Dat is niet gevraagd in de standaard en dient gestraft te worden. Deze vogels tonen inderdaad geen bruin. Dat is een goed punt maar als de vogels dan in haar totaal lichter wordt is dat een grote fout in de rubriek melanine waar een maximale oxidatie van alle melanines wordt gevraagd. Ook in de ondergrond. In Italië zijn er kwekers die speciaal op deze lichte ondergrond en lichtere bijtint kweken, want dan komt de bestreping met een groter contrast naar boven en kent de keurmeester meer punten toe. Bij bijvoorbeeld de Zwart Rood Intensieve ken ik een vooraanstaande kweker die beide lijnen in zijn hok voort zet omdat de keurmeesters niet consistent zijn en de ene keer de geoxideerde vogels het eerst plaatsen en een andere keer de vogels met het meeste contrast.

Op de wereldkampioenschappen te Rosmalen zag ik een tweetal stammen Zwart Wit van dezelfde kweker. De ene stam met volledige borstbestreping, wat rommelige rug en een lichtere lipochroomkleur en een stam met volledig geoxideerde lipochroomkleur glimmend en met een uitstekende rugbestreping maar zonder volledige borstbestreping.

De kweker vertelde mij dat het vogels uit dezelfde lijn waren maar een stam poppen en een stam mannen. Poppen hebben meer pigment dan mannen, maar mannen hebben een betere lipochroomkleur en zijn helderder, maar ook de bestreping is harder en rechtlijniger. De poppen wonnen. Iets wat ik voor de Zwart Witte vogels mij niet kan voorstellen. De poppen hebben dan wel meer bestreping maar het design van de bestreping is minder strak en donker. Een pop heeft ook een mindere bijtint doordat zij een minder harde blauwfactor hebben en minder intensief kunnen zijn. In dit geval valt dus de meer tekening af tegen de betere design (rechte donkere ononderbroken lijnen) van de tekening. Daarnaast komt het betere lipochroom. Het jezelf blind staren op een onderdeel is foutief bij een keuring en ik ben derhalve ook blij dat men in de noordelijke landen een wat bredere inzicht en jurering van de kleurvogels leert.

Je moet dan ook niet aan scorebord-journalistiek gaan doen want anders krijg je van de kwaliteit van de vogels een verkeerde indruk. Vaak wordt er in de catalogus gekeken om te kijken wie de goede vogels heeft. Voor landen waar de cultuur van de vogelsport zo verschillen kan je van een koude kermis thuis komen als je met die achtergrond vogeltjes gaat kopen.

Aankoop
Over vogeltjes gesproken. De grootste vogelmarkt is in Reggio Emilia. Alwaar de ruimte van zes ( 6 ) hallen ter grootte van de Americahal te Apeldoorn, vogels worden verhandeld. Eind november worden er lopers vol, ook door Nederlandse liefhebbers aangeschaft. Vergis u niet het kunnen vogels zijn van kwekers die de week daarvoor in Spanje waren en de week daarvoor elders in Italië. Vogels die geruime tijd met veel te veel in kooitjes zitten en waarvan de conditie sterk is afgenomen. Als dit poppen zijn, zullen die dan in januari of februari de beste resultaten in de kweek leveren?

Over het algemeen hoor je daar niet veel positiefs over en kan je beter dichter bij huis vogels aanschaffen welke in een goede conditie verkeren en minder aanpassing nodig hebben om ons plezier in de kweekperiode te verschaffen.

Een speciaal punt bij de aanschaf van een kanarie wil ik u graag noemen. Luister altijd even naar de vogel dicht bij uw oor. De vogel mag niet piepen. Een kanarie heeft een heel zwak punt en dat is zijn ademhalingssysteem. Als deze niet goed is door bacteriën of parasieten zal deze vogel het moeilijk hebben en geen top prestaties kunnen leveren. Door deze zwakte is de kanarie overigens zeer populair geworden. De kanarie ging mee naar beneden de mijnen in of mee in onderzeeboten. Als er ook maar een gasje ontstond dan lag de kanarie al op de grond met de pootjes omhoog of toonde zich direct heel slecht. De mensen wisten dan om direct naar te boven gaan om leven te kunnen redden.

Tunesië
Na het verblijf in Italië moest ik enkele dagen later naar Tunesië alwaar er problemen in de samenwerking zouden zijn. De COM komt dan en vervult de rol van bemiddelaar en laat dan meestal een min of meer standaard statuut tekenen waar ieder zich aan te houden heeft.

Het bestuur had zelfs een ander lid van de Commissie Directeur meegezonden. Nu leven wij in een overwegend vrije wereld en iedere cultuur heeft naar mijn mening recht van bestaan. Dus wat moet een Hollander in Tunesië komen vertellen op welke manier men met elkaar moet samenwerken en leven?

Ik ben dus iemand die de betreffende mensen zelf laat beslissen hoe en waarom. Als vertegenwoordiger van de COM had ik ook het verhaal dat de COM voor hen, buiten de internationale contacten, niet veel kon bieden. Men wilde COM shows organiseren en ga zo maar door. Juist dat moest men maar niet gaan doen.

Het niveau van de liefhebberij is laag en weinig divers. Het aantal liefhebbers welke deel kunnen nemen aan een show is evenmin groot. De kennis is te weinig aanwezig en keurmeesters zijn er niet.
 

In zo’n land moet je de mensen trekken naar de shows. Mensen met vogels, welke niet eigen kweek zijn, de kans bieden om in een open klasse wel deel te nemen. De kans bieden om eventueel in Europa gekochte vogels te laten zien op zo’n show.

Alle kansen aangrijpen om kennis te vergaren en die te delen. Een samenwerking aangaan met het buitenland om keurmeesters op te leiden die op hun beurt weer in de regio’s de kennis kunnen verspreiden. Opleiding van keurmeesters kost al snel drie jaar. Dan moet men eerst vijf jaar ervaring krijgen om als kandidaat internationale OMJ keurmeesterschap voor het examen in aanmerking komt.

Een internationale COM show ligt dan pas na ongeveer 10 jaar in het verschiet. Ruim tijd om alle andere veel belangrijke aspecten in je eigen land te ontwikkelen. Gelukkig was men het mij eens en zal dat de basis van een nieuwe samenwerking worden.

Interview voor Tunesie-tv: 




Spanje
23 december thuisgekomen en ik mocht op tweede kerstdag om 7.00 weer vertrekken naar Fuenlabrada, een show ten zuiden van Madrid waar ik aanwezig was als supervisor van de COM. Het land van de Timbrado’s. Er was echter geen enkele zangkanarie op de show aanwezig. Navraag bleek dat er begin december een ééndaagse wedstrijd was geweest voor de Timbrado’s met meer dan 700 zangvogels. Een goede zaak, vond ik. Er is niet veel te zien aan de kooitjes van de zangkanaries. Ook al zijn de kooien veel groter zoals in Duitsland waar de zangkooien vanwege het dierenwelzijn al zijn aangepast. In deze grotere kooien blijken de vogels overigens net zo goed te zingen dan in de kleine kooitjes die wij al honderd jaar gebruiken. Soms kan men een stammetje afluisteren maar meer is er dan ook niet voor de bezoeker en de liefhebbers nadat de vogels zijn afgeluisterd en gekeurd.

Zang
Voor de zangvogels worden meer en meer ééndaagse wedstrijden georganiseerd. Wedstrijden waarbij veelal de vogels door de keurmeesters worden afgeluisterd en beoordeeld in het bijzijn van andere liefhebbers. Ineens wordt de beoordeling van de vogels een transparante zaak. Ineens kan iedere medeliefhebber luisteren waarin de ander van de een verschilt. Ineens is het een open zaak en hoeft er geen achterklap plaats te vinden. Men eet gezamenlijk tussen de middag een boerenkoolmaaltijd of de “Chinees” is ingehuurd. Harstikke gezellig en men heeft een goed contact met elkaar. Geen probleem dat de vogels een week op een show staan zonder van echte waarde te zijn van die show. Nauwelijks belasting van de vogels en veel voorkomen van stress. Ik denk dat de zangsport op deze manier veel makkelijker zich uit kan breiden. In de veelvoud van contacten zal ook de “know-how” overdracht veel laagdrempeliger overgegeven kunnen worden en komt de zangsport een beetje van het “achterkamer-imago” af.

Thuis van de oliebollen genoten en het vuurwerk van het nieuwe jaar.

woensdag 31 december 2014

2014-2015

Het was een enerverend en vooral druk vogeljaar 2014. Diverse bezoeken werden afgelegd aan het buitenland, in functie van de COM, maar ook als liefhebber/kweker heeft het reizen me veel tijd gekost. Tijd, die ik anders aan de kweek had kunnen besteden, een liefhebberij die nogal eens onder druk staat.
Al met al kan ik terugkijken op een positief jaar.
Het begon met maar liefst 7 wereldtitels op de Wereldshow 2014, januari in Bari-Italië. Voor de COM was ik ook daar in functie, aanwezig in Marseille, Italie, Turkije, Tunesie, Spanje.
Successen zijn geboekt bij landen waar het wat rommelde of die steun nodig hadden. Zij kunnen ook positief verder. De vogelgriep waar Nederland en landen om ons heen mee te maken kregen.
2015 zal beginnen met de Wereldschow in eigen land, Rosmalen, van 22 t/ 25 januari. Al een week eerder zal het COM-bestuur daar aanwezig zijn om de keurmeesters en de organisatie bij te staan. Tijdens het congres, waar u ook aanwezig kunt zijn, vinden (her-)verkiezingen plaats.
De tentoonstelling gaat één groot feest worden, met ruim 22.000 vogels in de wedstrijdklasse, ingezonden door 2700 inzenders uit 21 landen. Graag maak ik tijd vrij om u daar te begroeten.
Maar eerst thuis uitrusten, met bollen en bubbels. Proost!
U allen wens ik een gezond en succesvol 2015.

 

zondag 23 november 2014

Internationale COM Kleurkanarieshow Leuven VvNK


De jaarlijkse COM show, na Mechelen nu in Leuven, van de VvNK te Geel is een hoogtepunt op de internationale Show -kalender. Liefhebbers geven aan dat daar “met het mes op tafel" wordt gespeeld. Men bedoelt daar natuurlijk geen kwaad mee maar wel dat men alle best doet om goed voor de dag te komen.

Dit jaar had ik geen goed gevoel over het meedoen aan de show. Eigenlijk te vroeg in het seizoen, helemaal als het zo’n jaar is dat de vogels niet snel door de rui heen komen. Het verloop van het seizoen zat daar niet in mee. Ik moest echter in de maanden september en oktober nogal wat COM en andere zaken doen waardoor de vogels meer door de oppasser werden aanschouwd dan dat ik dat helaas zelf kon doen. Enfin een tiental dagen voor het inbrengen had ik eindelijk wat tijd om eens naar de vogels te kijken en ze enigszins te soigneren.

Veel te weinig natuurlijk en ondervond dat het uitsluitend in een kooi  stoppen te weinig was. Veel rui nog, een witte nagel, een kromme nagel of teen en ga zo maar door en het aantal geselecteerde vogels liep snel terug.

Iets meer dan 100 vogels had ik in alle hoogmoed ingeschreven. Van alles wat. Een vierhonderd en vijftig jongen gekweekt inclusief split vogels enzovoorts. Dan is een vierde van het totaal wel erg veel. Ik bracht de vogels in en vooral niet te veel rommelen. Ze moesten zich maar tonen zoals ze zijn. Overigens had ik daar toch geen tijd voor want als je bij het inbrengen eerst de kooien in gereedheid moet brengen en dan de vogels moet zoeken en in de juiste kooien te doen, dan heb je wel even de tijd nodig. Vooral als je het wat minder ziet; die kleine lettertjes.

Gelukkig in de avond dan toch gereed en alles afgegeven. Laat jij je vogels maar staan, die brengen wij wel direct weg naar hun plaats. Dan is het afwachten. Ik wil nooit met de keuring bezig zijn of lijntjes hebben hoe het gaat. Ik zie het wel als de lijst op internet komt te staan.
 
 

ZESTIEN x goud bleek enkele dagen later. Trots als een Pauw en snel begreep ik dat het de meeste overwinningen van de show moesten zijn. Na vele jaren eindelijk eens een keer eerste in het medaille klassement. Toen de catalogus uit kwam bleek de telling van de organisatie verkeerd en stond ik onder Carlos Moja (vijftien goud) op de gedeelde eerste plaats. Geen gek gezelschap natuurlijk maar het aantal klopte niet. Jammer! Dat kan niet meer gewijzigd worden; rectificatie op de show komt niet meer leesbaar in een catalogus. Voorts bleek er een Bruin geel ivoor stam 371 punten te hebben maar “Gedeclasseerd”. Keurmeester en ik verschilden van mening over de intensiteit van de vogels. Geen geel ivoor zichtbaar op kop, rug en rond de aars wit dus een schimmel stam. De keurder gaf Intensief aan. Verkeerd ingeschreven en de stam deed niet meer mee terwijl het aantal punten ver boven de rest uit stak. Voorts nog een foutje met het inkooien gemaakt en een mooie Isabel Opaal gele deed evenmin voor niets mee. Dat zijn zo maar enkele van die zaken die gebeuren. Het mag wel gezegd worden dat een vogel of stam die gedeclasseerd wordt niet “gediskwalificeerd” wordt, zoals in de catalogus werd vermeldt. Daar is een groot verschil tussen. Het betreft een andere "(inschrijf-)klasse". Ook daarvan bij de organisatie voor de toekomst maar melding van gemaakt.

De internationale COM show van de VvNK is overigens een van de best georganiseerde shows. Helemaal op het gebied van kleurkanarievogels, enig in zijn soort. Dit keer met een wat kleinere deelname. Maar absoluut ieder jaar weer als eerste op de kalender geplaats.

Dit jaar gaan wij met zijn allen op naar de Wereldshow in eigen land (Nederland). Hopen dat de vogelgriep niet, zoals de laatste keer dat Nederland het Wereldkampioenschap zou gaan houden (2003), het verloop in de war stuurt. Voor volgend jaar staat de VvNK show natuurlijk alweer in de (nieuwe) agenda.

donderdag 20 november 2014

Reggio Emilia 2014


De kruitdampen van de keuringen zijn inmiddels opgetrokken. De uitslagen bekend. U kunt de uitslagen van de enkelingen, de stammen en de speciale prijzen vinden onder deze link. (click for Palmares/results)

Indien u naar de markt van Reggio Emilia Show wenst te gaan dit weekeinde is het verstandig om even de site van de SOR, Societa Ornithologica Reggiana, te bekijken. Daar kunt u de verkoopkooi nummers, de tafel nummers of de stand nummers van de verkopers vinden. Dat maakt het allemaal een stuk gemakkelijker voor u.

zondag 19 oktober 2014

Vogelvreugd oktober 2014

In het tijdschrift Vogelvreugd van de Algemene Nederlandse Bond van Vogelhouders ANBvV, uitgave oktober 2014, stond dit artikel. Klik op de foto om te vergroten.

maandag 13 oktober 2014

Open brief aan alle Kleurkanarieliefhebbers


“QUARZO en MOGNO”

Ik maak thans deel uit van het Comité Directeur van de Confederation Ornothologique Mondial. Al meer dan 25 jaar neem ik deel aan COM Wereldkampioenschappen en heb de structuren van de regelgeving van de kleurkanaries mij volledig eigen gemaakt.

De manier waarop gedacht wordt, de manier waarop de standaard logischerwijze is opgebouwd en wordt gehanteerd.

Deze zomer in een bespreking met de OMJ, het onderdeel voor de keurmeesters en technische zaken binnen de COM, moest ik constateren dat geheel van de logische regelgeving werd afgeweken en de al bestaande onduidelijkheden binnen de kleurkanarie liefhebberij zeer werd bevorderd.

Ik ga even terug naar een vijfenveertig jaar geleden. Kwam regelmatig bij een kennis in Veenendaal, die kleurkanaries kweekte. Vele nieuwe kleuren en combinaties daarvan. Een absolute voorloper in de ontwikkeling van de nieuwe kleuren binnen onze kanariesport. Aldaar kwam ik vogels uit de zwarte groep tegen die zeer grijs in presentatie waren. Zelfs deze poppen hadden geen bruin! Ik had niet veel geld want was nog een tiener, maar kon toch zo’n vogel verkrijgen. Het is mij helaas niet gelukt om deze te laten kweken. Het vervullen van de Militaire Dienstplicht was een grote handicap in deze.

De meeste, en misschien wel allen, van deze vogels werden door een handelaar/kweker uit Frankrijk, Dhr. Ascheri, opgekocht en onder meer naar Zuid Europa doorverkocht.

In Italië werd in de tachtiger jaren met agaat mozaïek vogels gekweekt, die evenmin nog bruin hadden en zeer helder van uiting waren. Dit karakter van de vogels werd naar andere kleuren van vogels overgeheveld. Geleidelijk ontstonden er meer en meer kleuren met heldere uitingen zonder bruine phaeo melanine. Zelfs bestond er in Italië een klasse van gepigmenteerde rood-ogen volledig gemelaniseerd maar zonder uiterlijke kleur. Dit waren vogels die naast hun normale kleur een tweetal factoren hadden: een die de bestreping weg muteerde (de phaeo actor) en een die de phaeo weg muteerde. Zie later meer.

Deze vogels kweekten wij ook regelmatig uit de kweek van bijvoorbeeld Agaat mozaïeken en agaat pastel mozaïeken. Sommige kwekers hielden deze vogels in de kweek omdat men dacht dat deze voor de heldere uitmonstering zorgden en anderen selecteerden deze vogels uit.

In begin van de negentiger jaren werd vanuit Spanje, door verschillende kwekers in Europa, Onyx kanaries aangeschaft veelal in de zwarte reeks. De Onyx mutatie was bij de heer Bernardino Yeves in Spanje ontstaan en door de heer Bellver Lorenz verder ontwikkeld. Wij probeerden deze mutatie over te hevelen naar Bruin en Agaat. Vanuit de na-kweek van de agaat kweek met Onyx, verkregen wij vogels in de zwarte groep met een opmerkelijk heldere ondergrond en zeer contrasterende bestreping. Ik zelf selecteerde deze vogels uit, omdat deze het criterium van de Zwarte reeks niet bij zich droegen. Van de Zwarte reeks werd immers een optimale oxydatie van de melanine gevraagd. Een optimale aanmaak van het zwart in de bestreping en een optimale aanmaak van de kleur in de ondergrond en vermenging met het lipochroom.

Als het Bruin (phaeo) weg valt dan wordt niet alleen de ondergrond lichter maar ook de lipocroomkleur die een vermenging met de phaeo op dat moment mankeert.

Anderen gingen door met de kweek van deze heldere vogels in de zwarte reeks. Door het grotere contrast en het afwezig zijn van bruine phaeo werden deze vogels door vele keurmeesters zeer hoog beoordeeld en zowel op Wereldkampioenschappen als op de Landelijke kampioenschappen scoorden deze vogels vaak hoog. 

De eigenschap van deze vogels en die van de heldere agaten of de vogels die daar van afkomstig waren, bleek, dat de bestreping intensiever van kleur was (dus meer melanine bezat) en dat zij steeds meer pigment aanmaakten.

Inmiddels was deze factor overgeheveld naar Isabellen, Satinetten, Eumo’s, Topazen en noem maar op. Het pigment van de vogel werd talrijker en het pigment begon meer en meer vanaf de snavel terwijl de flanken steeds beter bezet werd door bestreping.

De invoering van de Internationale standaard voor de kleurkanarie hield ook een andere uiting van de vogels in. Er werd om meer bestreping gevraagd en bij de Zwart- en Bruin reeks moest deze zelfs ononderbroken lang en van maximale breedte zijn. Beide maximaal geoxideerd.

De agaten en Isabellen onderbroken en kort maar wat breder en duidelijker dan voorheen. Het onderbroken karakter sloot precies aan op het karakter van de reeds eerder genoemd helder makende factor. Ook in de Zwart reeks waren deze heldere Zwarten veelal meer onderbroken. Later bleken de heldere Bruine ook meer onderbroken.

Deze factor zorgde er intussen voor dat de keurnormen werden verschoven. Minimale phaeomelanine in een kleur werd GEEN phaeomelanine. De completere pigmentering hield een kritischer beoordeling op dat punt in.

MAAR DAAR GING HET WEL MIS!

Men ging gemuteerde vogels beoordelen alsof het niet gemuteerde vogels waren. Men ging zelfs de standaard van een klassieke vogel wijzigen aan de hand van de gemuteerde vogels.

Zo werd in Italië voorgesteld, dat de poten van de klassieke agaat vogel helder, zonder melanine uiting moest zijn. Ietwat gemelaniseerde poten of wat donkerder nagels werden niet toegestaan ondanks dat er een maximale uiting van het pigment gevraagd werd. Volledig op kop en flank aanwezig en maximaal zwart in de bestreping. De Agaat Rood Mozaïek en de Agaat Geel Mozaïek hadden de factor inmiddels op de Agaat Witte vogel overgebracht. Deze kreeg een witte bijtint in plaats van de lichtgrijze bijtint, ontstaan door een beetje phaeo gecombineerd met een blauwfactor en wat intensiviteit die een egale compacte kleur op leverde. Het pigment werd echt zwart, volledig compleet en het contrast optimaal. Een hele mooie vogel, maar niet meer beantwoordend aan de standaard, geen klassieke agaat witte meer maar een mutant.

De goede Agaat Rode en Agaat Gele vogels moeten voor de juiste lipochroomkleur nog steeds dat beetje phaeo enzovoorts blijven bezitten en zijn veelal nog steeds klassiek. Maar hebben wel licht gemelaniseerde poten en nagels. Omdat dit nog de klassieke vogels zijn. De Technische commissie van de kleurkanaries in Italië heb ik gevraagd, mij een goede Agaat Rode of goede Agaat Gele te tomen met de door hen gevraagde heldere poten en nagels. Het is hen nog niet gelukt mij deze te presenteren.

Wij als liefhebbers zitten er wel mee dat deze regel, geheel tot ongenoegen van de noordelijke landen, in de OMJ is overgenomen.

Deze mutatie heeft, als aangegeven, veel goed gedaan voor wat betreft de helderheid, het contrast en de toename van de tekening op onze kleurkanarie. Maar wij hebben het wel over een mutatie. Een mutatie welke eerst in Italië MONO-melanine genoemd werd en in Spanje vanaf de negentiger jaren AZUL. Zo langzamerhand hebben wij de term AZUL overgenomen. Niet te verwarren met AZURO wat in Italië staat voor blauw(factor). In Duitsland had men het over DER BOBBELTE OPTISCHE factor als alternatief voor de enkele optische factor zijnde de aloude blauwfactor(of structuur ). Deze benaming was nog meer verwarrend, immers er was niets optisch aan maar gewoon een keihard werkende factor.

Goed, wij weten inmiddels dat het een factor is die geen phaeo toont, een meer completere –en intensievere- bestreping heeft en steeds meer bestreping aan maakt. 

Dat karakter werd derhalve ook naar andere mutatie vormen overgeheveld. Vanuit de klassieke agaat naar de agaat opaal.  Wij zagen een meer grijs pigment, completer en meer contrastrijk. Eerder al genoemd de Topaas, de Satinet, de Eumo. Maar nu ging die ook in combinatie met Zwart Onyx en Zwart Opaal. Door de standaard wijziging dat de Onyx in de ondergrond zo zwart mogelijk moest zijn, zijn  verschillende kwekers daar ondertussen van afgestapt. Maar bij de Zwart Opaal werd de zilvergrijze bestreping eerst grijs, daarna donkergrijs en op dit moment nagenoeg zwart. Dit in combinatie met die talrijkere bestreping enzovoorts. De Intensievere bestreping (verzwarting in dit geval) hield ook in dat de donkerder bestreping niet meer in contrast stond met het mutatiekenmerk van opaal dat de ligging van de melanine naar de onderkant van de pennen is gegaan. Door deze gelijkmatiger verdeling van de melaninen in de (grote) veer kon de bevedering ook strakker blijven dan bij de opaal met een donkerder onderkant en een lichtere bovenkant van de veer.

De Zwart Opaal in combinatie met de AZUL factor werd de QUARZO. Vanzelfsprekend ontstond ook de Bruin Opaal met de AZUL factor. De bestreping was markanter maar was niet meer grijsachtig. Deze werd licht bruin iets roodachtiger aan doend. Eind vorig jaar op een internationale COM tentoonstelling te Torremolinos in Spanje bleek al meer dan 80% van de Bruin Opaal vogels met AZUL te zijn. In Brazilië noemt men de Bruin Azul Opaal “MOGNO” naar de mahonie achtige kleur van de bestreping.

De QUARZO als de MOGNO kenmerken zich wel als vogels die een zeer brede bestreping hebben. Soms slechts drie brede rijen op het dek. Wij als kanarie liefhebbers zijn gek op nieuwigheden en proberen elke uitdaging ter hand te nemen zo ook deze ontwikkeling in onze vogelliefhebberij.

In de aanhef van dit artikel gaf ik aan, dat ik gewend ben geraakt in de denkpatronen van de COM/OMJ. Zo accepteert men bij de kleurkanaries geen MUTATIECOMBINATIE. Iets wat bijvoorbeeld een Zebravinken liefhebber als “volledige gekte” zou bestempelen. Deze zijn bezig met tripels, quattro’s en quintetten!

Enfin, bij de kleurkanaries dus geen mutatiecombinaties waardoor een zeer mooie en herkenbare kleur als de ZWART PASTEL OPAAL niet gevraagd wordt. Tijdens de komende COM Wereldkampioenschappen 2015 te Rosmalen zullen echter ter erkenning van de kleur MOGNO de eerste presentatie aan de keurmeesters, Technische Commissie en publiek plaats vinden. De procedure voor de erkenning van de MOGNO is door Brazilië aangevraagd. Later zou de QUARZO door Italië worden aangevraagd en ook die procedure gestart worden.

Dat snap ik helemaal niet meer. Eerst hebben wij het hier over een mutatie combinatie van OPAAL en AZUL en ten tweede spreken wij over een gelijke kleur; een in de reeks zwart en de ander in de reeks Bruin. Normaal is dat hetzelfde  evenement in de kleur als EEN procedure wordt gehanteerd. Of dat nu een mutatie van Topaas (in zwart, agaat, bruin of isabel) of Jaspes (in Zwart Bruin of Agaat) is, alle procedures omvatten de mutatie en in dit geval dus “combinatie” daarvan.

Ook wordt de naam meestal toegekend aan de mutatie in de hoofdreeks (dus zwart) en niet in een van de andere groepen (zoals bijvoorbeeld bruin).

Deze afwijking van het beleid in de OMJ, heeft echter niet het gevolg, dat men in de OMJ van het standpunt , dat men geen mutatie combinaties wil, af stapt. Dat is voor de liefhebberij geen duidelijk beleid.

Ook moet men duidelijkheid gaan verschaffen in al die kleurvormen die thans met de AZUL factor voorkomen en naar het keurgedrag daar wel gewenst zijn. Men gaat nu een vorm van de AZUL factor erkennen. Maar is men nu dan ook niet verplicht deze factor in die andere kleuren te erkennen?

Wat te doen met de Agaat Rood Mozaïek, de Agaat Geel Mozaïek, de Agaat Wit?

Wat te doen met de Isabel Rood Mozaïek, de Isabel Geel Mozaïek, de Isabel Wit?

Wat te doen met de Agaat Pastellen?

Wat te doen met de Isabel Pastellen?

Wat te doen met de Agaat Opalen?

Wat te doen met de Isabel Opalen?

Wat te doen met de Topazen?

Wat te doen met de Eumo’s?

Wat te doen met de Jaspe?

En ga zo maar door.

Het gaat mij er niet om, dat wij al die mooie kleuren die met de AZUL factor zo prachtig tot uitdrukking komen, terug met phaeo moeten brengen. Het gaat mij er wel om dat men met duidelijkheid moet komen. Wat te doen met dit fenomeen. De AZUL factor die reeds verweven is in onze gehele liefhebberij.

Het gaat mij er om, dat wij de mutatie AZUL moeten erkennen en beschrijven zodat de liefhebbers met dit element kunnen omgaan en in het denkpatroon opnemen. Dat hierdoor de zaak weer overzichtelijk wordt en bij vaststelling der standaard geanticipeerd wordt op de factoren die bij een kleur aanwezig kunnen of moeten zijn!

Vanzelfsprekend is een klassieke Agaat Rood Mozaïek, met een beschrijving in de standaard “dat deze zo min mogelijk bruine phaeo moet hebben”, in tegenstelling tot een Agaat AZUL Rood Mozaïek, “welke geen phaeo mag tonen”, een onuitvoerbare zaak. Door het bestaan van het fenomeen AZUL, zullen wij wel kunnen beschrijven dat deze of die kleur het beste tot uiting komt met of zonder de AZUL factor.

Zulke zaken biedt de liefhebber veel vastigheid en duidelijkheid. Wij kunnen niet zeggen dat de liefhebber dat zelf maar uit dient te vinden. Blijft natuurlijk dat er AZUL vogels zijn die apart wel degelijk in het vraagprogramma kunnen worden opgenomen, zoals de Agaat AZUL Witte en dergelijke.

De verwevenheid van de AZUL factor bij onze kleurkanarie liefhebberij vraagt derhalve om een heroverweging van hetgeen wat wij in de afgelopen decennia hebben laten liggen. Daar is niets mis mee, maar zal zeker tot meer duidelijkheid voor kweker en keurder leiden.

Ik wens u veel succes en plezier met de kanarieliefhebberij.
 
Wilt u reageren, dan kan dat via email constant @ vansanten.it (spaties voor en na @ weghalen)